Betydning og bruk
- velvilje(доброжелательность, симпатия, благорасположение)
- Han har alltid behandlet henne med velvilje. - Он всегда относился к ней с приязнью.
- Jeg føler en oppriktig velvilje overfor ham. - Я чувствую к нему искреннюю приязнь.
- sympati(симпатия, влечение, дружелюбие)
- Det oppsto umiddelbart en gjensidig sympati mellom dem. - Между ними сразу возникла взаимная приязнь.
- vennlighet(дружелюбие, приветливость)
- Hennes vennlighet innbyr til samtale. - Её приязнь располагает к общению.
Faste uttrykk
питать приязнь- hause velvilje for noen / like noen godt
- Han huste stor velvilje for naboene. - Он питал к соседям глубокую приязнь.