разлюбить1

глагол
4.2

Betydning og bruk

  1. slutte å elske(перестать любить, охладеть (к человеку))
    • Hun sluttet plutselig å elske ham. - Она внезапно его разлюбила.
    • Det er vanskelig å innrømme at man har sluttet å elske. - Трудно признать, что ты разлюбил.
  2. miste interessen for(перестать нравиться, потерять интерес к чему-либо)
    • Han har mistet interessen for fotball. - Он разлюбил футбол.
    • Jeg har sluttet å like denne byen. - Я разлюбила этот город.

Faste uttrykk

сердце остыло
  • følelsene har kjølnet
    • Hennes følelser for ham har kjølnet. - Её сердце остыло к нему.