раскалываться1

глагол
4.3

Betydning og bruk

  1. sprekke(трескаться, лопаться, разламываться на части)
    • Isen sprekker under føttene. - Лёд раскалывается под ногами.
    • Den gamle muren sprekker. - Старая стена раскалывается.
  2. splittes(разделяться на группы, распадаться (об организации))
    • Partiet begynner å splittes. - Партия начинает раскалываться.
    • Samfunnet splittes i to leirer. - Общество раскалывается на два лагеря.
  3. tilstå(признаваться, сознаваться под давлением (разговорное))
    • Den mistenkte begynte å tilstå. - Подозреваемый начал раскалываться.

Faste uttrykk

голова раскалывается
  • ha en dundrende hodepine / hodet sprenger
    • Jeg har en dundrende hodepine. - У меня голова раскалывается.