рокот1

существительное
4.6

Betydning og bruk

  1. dur(рокот, гул, монотонный шум)
    • Man kunne høre duren fra motorene. - Слышался рокот моторов.
    • Flydur i det fjerne. - Рокот самолёта вдали.
  2. brusing(рокот, шум прибоя)
    • Havets brusing virker beroligende. - Рокот морских волн успокаивает.
  3. drønn(рокот, глухой грохот (грома))
    • Det hørtes et drønn av torden. - Послышался рокот грома.

Faste uttrykk

рокот прибоя
  • bølgesus / bølgebrusing
    • Gjennom søvnen hørte hun bølgesuset. - Сквозь сон она слышала рокот прибоя.