Betydning og bruk
- strid(строптивый, упрямый, непокорный)
- Han har et stridt sinn. - У него строптивый характер.
- Hun var en strid jente. - Она была строптивой девочкой.
- egensindig(своевольный, строптивый)
- Dette er et veldig egensindig barn. - Это очень строптивый ребёнок.
- ustyrlig(необузданный, строптивый, непослушный)
- Hesten viste seg å være ustyrlig. - Лошадь оказалась строптивой.
Faste uttrykk
Укрощение строптивой- Troll kan temmes (Shakespeares stykke)
- Vi så oppsetningen av «Troll kan temmes». - Мы смотрели постановку «Укрощение строптивой».