строптивый1

прилагательное
4.4

Betydning og bruk

  1. strid(строптивый, упрямый, непокорный)
    • Han har et stridt sinn. - У него строптивый характер.
    • Hun var en strid jente. - Она была строптивой девочкой.
  2. egensindig(своевольный, строптивый)
    • Dette er et veldig egensindig barn. - Это очень строптивый ребёнок.
  3. ustyrlig(необузданный, строптивый, непослушный)
    • Hesten viste seg å være ustyrlig. - Лошадь оказалась строптивой.

Faste uttrykk

Укрощение строптивой
  • Troll kan temmes (Shakespeares stykke)
    • Vi så oppsetningen av «Troll kan temmes». - Мы смотрели постановку «Укрощение строптивой».