тупица1

существительное
3.6

Betydning og bruk

  1. dust(тупица, дурак, болван)
    • For en dust han er! - Какой же он тупица!
    • Han oppførte seg som en dust. - Он поступил как тупица.
  2. idiot(идиот, тупица)
    • Ikke vær en sånn idiot. - Не будь таким тупицей.
  3. dumskalle(глупец, тупица, бестолочь)
    • Bare en dumskalle kunne gjort det. - Только тупица мог так сделать.

Faste uttrykk

редкий тупица
  • en usedvanlig dust / en idiot av rang
    • Han er rett og slett en usedvanlig dust. - Он просто редкий тупица.