удовлетворять1

глагол
4.2

Betydning og bruk

  1. tilfredsstille(удовлетворять, радовать, приносить удовольствие)
    • Resultatet tilfredsstiller alle. - Результат удовлетворяет всех.
    • Denne maten tilfredsstiller sulten min. - Эта еда удовлетворяет мой голод.
  2. oppfylle(соответствовать, удовлетворять (требованиям, условиям))
    • Han oppfyller alle kriteriene. - Он удовлетворяет всем критериям.
    • Prosjektet oppfyller kvalitetsstandardene. - Проект удовлетворяет стандартам качества.
  3. innvilge(удовлетворять (просьбу, ходатайство, иск))
    • Retten innvilget søksmålet hans. - Суд удовлетворил его иск.
    • Direktøren innvilget min forespørsel. - Директор удовлетворил мою просьбу.

Faste uttrykk

  1. удовлетворять любопытство
    • tilfredsstille nysgjerrigheten
      • Han ville tilfredsstille nysgjerrigheten sin. - Он хотел удовлетворить своё любопытство.
  2. удовлетворять спрос
    • dekke / tilfredsstille etterspørselen
      • Tilbudet må tilfredsstille etterspørselen. - Предложение должно удовлетворять спрос.