улыба1

существительное
4.6

Betydning og bruk

smil(улыбка, усмешка)
  • Hun har et pent smil. - У неё красивая улыбка.
  • Han møtte oss med et smil. - Он встретил нас с улыбкой.

Faste uttrykk

  1. расплыться в улыбке
    • sprekke opp i et smil
      • Han sprakk opp i et bredt smil. - Он расплылся в широкой улыбке.
  2. дежурная улыбка
    • et påtatt smil
      • Han hadde et påtatt smil om munnen. - На его лице была дежурная улыбка.