Betydning og bruk
- bemyndige(уполномочить, наделять полномочиями, давать право)
- Direktøren bemyndiget meg til å signere kontrakten. - Директор уполномочил меня подписать контракт.
- Han ble bemyndiget til å føre forhandlinger. - Он был уполномочен вести переговоры.
- gi fullmakt til(уполномочить, выдать доверенность)
- Jeg ga advokaten fullmakt til å representere mine interesser. - Я уполномочил юриста представлять мои интересы.
- autorisere(уполномочить, официально разрешить)
- Banken autoriserte gjennomføringen av denne transaksjonen. - Банк уполномочил проведение этой транзакции.
Faste uttrykk
уполномочен заявить- er bemyndiget til å erklære / har fullmakt til å uttale seg
- Jeg er bemyndiget til å erklære vår beslutning. - Я уполномочен заявить о нашем решении.