чудик1

существительное
4.1

Betydning og bruk

  1. raring(чудик, чудак, странный человек)
    • Han er en skikkelig raring, men veldig snill. - Он настоящий чудик, но очень добрый.
    • Hva slags raring er det som står der? - Что это за чудик там стоит?
  2. original(оригинал, своеобразный человек, чудик)
    • Naboen vår er en lokal original. - Наш сосед — местный чудик.

Faste uttrykk

странный чудик (тип)
  • en rar skrue
    • Onkelen din er en skikkelig rar skrue. - Твой дядя — тот еще чудик.