шутливо1

наречие
4.7

Betydning og bruk

  1. spøkefullt(шутливо, с юмором, в шутку)
    • Han blunket spøkefullt til henne. - Он шутливо подмигнул ей.
    • Hun svarte spøkefullt på spørsmålet hans. - Она шутливо ответила на его вопрос.
  2. morsomt(забавно, смешно)
    • Det så ganske morsomt ut. - Это выглядело довольно шутливо.

Faste uttrykk

шутливо говоря
  • for å si det spøkefullt / sagt med et glimt i øyet
    • Sagt med et glimt i øyet er jeg allerede en gammel mann. - Шутливо говоря, я уже старик.