отбрить1

глагол
4.7

Betydning og bruk

  1. avvise kontant(отбрить, резко отказать, грубо оборвать)
    • Hun avviste ham kontant med en gang. - Она его сразу отбрила.
    • Han forsøkte å protestere, men ble raskt satt på plass. - Он попытался возразить, но его быстро отбрили.
  2. gi svar på tiltale(отбрить, остроумно или резко ответить)
    • Hun vet hvordan hun skal gi svar på tiltale til frekke folk. - Она умеет красиво отбрить хама.

Faste uttrykk

отбрить шуткой
  • avfeie med en spøk
    • Han bare avfeide ham med en spøk. - Он просто отбрил его шуткой.