отлучиться1

глагол
4.2

Betydning og bruk

  1. være borte(отлучиться, отсутствовать ненадолго)
    • Jeg blir borte i fem minutter. - Я отлучусь на пять минут.
    • Direktøren er borte en liten stund. - Директор ненадолго отлучился.
  2. fjerne seg(отлучиться, удалиться, отойти)
    • Han fjernet seg fra arbeidsplassen sin. - Он отлучился со своего рабочего места.
    • Man kan ikke fjerne seg uten tillatelse. - Нельзя отлучаться без разрешения.
  3. gå ut et øyeblikk(отлучиться, выйти на минутку)
    • Kan jeg få gå ut et øyeblikk? - Можно мне отлучиться?

Faste uttrykk

отлучиться по делам
  • være ute i et ærend
    • Han er ute i et viktig ærend. - Он отлучился по важным делам.