отплытие1

существительное
4.3

Betydning og bruk

  1. avgang(отплытие, отправление (судна, парома))
    • Avgangstiden har endret seg. - Время отплытия изменилось.
    • Det er ti minutter igjen til avgang. - До отплытия осталось десять минут.
  2. utseiling(отплытие, выход судна из порта в море)
    • Alt er klart til utseiling. - Все готово к отплытию.
    • Skipet gjør seg klart til utseiling. - Корабль готовится к отплытию.

Faste uttrykk

задерживать отплытие
  • forsinke avgangen
    • Stormen forsinker avgangen. - Шторм задерживает отплытие.