пошутить1

глагол
3.8

Betydning og bruk

  1. spøke(пошутить, сказать что-то смешное)
    • Jeg ville bare spøke. - Я просто хотел пошутить.
    • Han spøkte på en uheldig måte. - Он неудачно пошутил.
  2. tulle(пошутить, разыграть, дурачиться)
    • Ikke bli fornærmet, jeg bare tullet. - Не обижайся, я просто пошутил.
    • Du må ha tullet. - Ты, должно быть, пошутил.

Faste uttrykk

  1. пошутить с огнём
    • leke med ilden
      • Har du bestemt deg for å leke med ilden? - Ты решил пошутить с огнём?
  2. удачно пошутить
    • komme med en god replikk
      • Han er flink til å komme med en god replikk. - Он умеет удачно пошутить.