призыв1

существительное
4.0

Betydning og bruk

  1. oppfordring(призыв, просьба, обращение)
    • Det var en oppfordring til fred. - Это был призыв к миру.
    • Ropet om hjelp forble ubesvart. - Призыв о помощи остался без ответа.
  2. innkalling(призыв на военную службу, набор)
    • Han fikk en innkallingsordre. - Он получил повестку о призыве.
    • Høstinnkallingen starter i oktober. - Осенний призыв начинается в октябре.
  3. slagord(призыв, лозунг, девиз)
    • Dette slagordet var på alle plakater. - Этот призыв был на всех плакатах.

Faste uttrykk

  1. призыв к действию
    • oppfordring til handling
      • Talen din er en oppfordring til handling. - Ваша речь — это призыв к действию.
  2. призывной возраст
    • vernepliktig alder
      • Han har nådd vernepliktig alder. - Он достиг призывного возраста.