прикурить1

глагол
4.3

Betydning og bruk

  1. få fyr(зажечь сигарету (от чего-то), попросить огня)
    • Unnskyld, kan jeg få fyr? - Извините, можно прикурить?
    • Han fikk fyr fra lighteren min. - Он прикурил от моей зажигалки.
  2. gi starthjelp(завести машину от аккумулятора другой машины)
    • Har du startkabler for å gi starthjelp? - У тебя есть провода, чтобы прикурить?
    • Kan du hjelpe meg med å gi bilen starthjelp? - Можешь помочь мне прикурить машину?
  3. tenne(зажигать, поджигать)
    • Han tente en sigarett og ble tankefull. - Он прикурил сигарету и задумался.

Faste uttrykk

дать прикурить
  • gi noen inn / lære noen en lekse
    • Fotballspillerne våre ga dem virkelig inn. - Наши футболисты дали им прикурить.