причудливый1

прилагательное
4.1

Betydning og bruk

  1. merkelig(странный, причудливый, необычный)
    • Skyen hadde en merkelig form. - У облака была причудливая форма.
    • Det er en merkelig idé. - Это причудливая идея.
  2. snodig(забавный, своеобразный, затейливый)
    • Det var snodige mønstre på glasset. - На стекле были причудливые узоры.
    • Han har en snodig klessmak. - У него причудливый вкус в одежде.
  3. eksentrisk(эксцентричный, причудливый (о поведении))
    • Hun var en eksentrisk kvinne. - Она была причудливой женщиной.

Faste uttrykk

причудливое сочетание
  • en merkelig kombinasjon
    • Det var en merkelig kombinasjon av farger. - Это было причудливое сочетание цветов.