Betydning og bruk
- svelge(глотать, совершать глотательное движение)
- Han svelget spyttet av spenning. - Он сглотнул слюну от волнения.
- Hun hadde problemer med å svelge klumpen i halsen. - Она с трудом сглотнула комок в горле.
- undertrykke(сдерживать, подавлять (чувства, слезы))
- Han undertrykte fornærmelsen og forble taus. - Он сглотнул обиду и промолчал.
- Hun svelget tårene. - Она сглотнула слезы.
Faste uttrykk
сглотнуть обиду- finne seg i en fornærmelse uten å protestere
- Han måtte bare svelge den bitre pillen. - Ему пришлось сглотнуть обиду.