скулила1

существительное
4.6

Betydning og bruk

  1. et kinnben(скула, верхняя часть щеки)
    • Hun har høye kinnben. - У неё высокие скулы.
    • Kinnbenene hans strammet seg av raseri. - Его скулы напряглись от гнева.
  2. et kinn(щека, скула (в контексте лица))
    • Han strøk henne over kinnet. - Он погладил её по скуле.

Faste uttrykk

скулы сводит
  • å få frysninger eller ubehag (ofte av noe surt eller kjedelig)
    • Jeg får frysninger av denne musikken. - От этой музыки скулы сводит.
    • Sitronen er så sur at det strammer i kinnene. - От лимона скулы сводит.