служивый1

прилагательное
4.5

Betydning og bruk

  1. tjeneste-(связанный со службой, военный (устар.))
    • Tjenestefolk var alltid høyt ansett. - Служивый люд всегда был в почёте.
  2. militær(состоящий на военной службе, солдатский)
    • Han var en militær mann, vant til disiplin. - Он был человек служивый, привыкший к дисциплине.

Faste uttrykk

служивый человек
  • en person i statlig eller militær tjeneste
    • Min bestefar var en ekte mann i tjeneste. - Мой дед был настоящий служивый человек.

служивый2

существительное

Betydning og bruk

  1. soldat(солдат, военный человек)
    • Den gamle soldaten fortalte oss en historie. - Старый служивый рассказал нам историю.
  2. tjenestemann(человек, находящийся на службе, служилый человек)
    • Han kom fra enkle tjenestemenn. - Он был из простых служивых людей.

Faste uttrykk

служивый человек
  • en mann i statens tjeneste (historisk)
    • I gamle dager kalte man dem tjenestemenn. - В старину так называли служивых людей.