сообщник1

существительное
3.9

Betydning og bruk

  1. medskyldig(соучастник преступления, пособник)
    • Politiet leter etter hans medskyldige. - Полиция ищет его сообщника.
    • Han hadde ingen medskyldige. - У него не было сообщников.
    • De handlet som medskyldige. - Они действовали как сообщники.
  2. medsammensvoren(соучастник заговора, тайный союзник)
    • De var medsammensvorne i denne saken. - Они были сообщниками в этом деле.
    • Han fant seg en medsammensvoren. - Он нашел себе сообщника.

Faste uttrykk

сообщник по преступлению
  • partner in crime / medskyldig i en forbrytelse
    • Hun er min viktigste partner in crime i denne saken. - Она мой главный сообщник в этом деле.