союзница1

существительное
4.6

Betydning og bruk

  1. alliert (en/ei)(союзница, партнерша, соратница)
    • Hun er vår trofaste allierte i dette prosjektet. - Она — наша верная союзница в этом проекте.
    • Frankrike var landets mangeårige allierte. - Франция была давней союзницей страны.
  2. forbundsfelle (en)(союзница по союзу, единомышленница)
    • Hun fant en sterk forbundsfelle i sin kollega. - Она нашла сильную союзницу в своей коллеге.

Faste uttrykk

верная союзница
  • en trofast støttespiller / alliert
    • Heller er min trofaste støttespiller. - Удача — моя верная союзница.