статус1

существительное
3.6

Betydning og bruk

  1. status(положение, состояние, общественный статус, ранг)
    • Hvilken sosial status har han? - Какой у него социальный статус?
    • Statusen på ordren din er endret til «sendt». - Статус вашего заказа изменился на «отправлено».
    • Han fikk flyktningstatus. - Он получил статус беженца.
  2. stilling(положение в обществе, позиция)
    • Hans stilling i firmaet er veldig høy. - Его статус в компании очень высок.

Faste uttrykk

  1. статус-кво
    • status quo (uendret tilstand)
      • Vi må opprettholde status quo. - Мы должны сохранить статус-кво.
  2. обновить статус
    • oppdatere statusen (ofte på sosiale medier)
      • Hun oppdaterte statusen sin på Facebook. - Она обновила свой статус в Фейсбуке.