Betydning og bruk
- stridig(строптивый, упрямый, непокорный)
- Hun har en veldig stridig karakter. - У неё очень строптивый характер.
- Han var et stridig og vanskelig barn. - Он был строптивым и сложным ребёнком.
- egensindig(своевольный, строптивый, своенравный)
- Den egensindige tenåringen hørte ikke på foreldrene. - Строптивый подросток не слушал родителей.
- ustyrlig(необузданный, строптивый, непослушный)
- Hesten viste seg å være altfor ustyrlig. - Лошадь оказалась слишком строптивой.
Faste uttrykk
Укрощение строптивой- Troll kan temmes
- Shakespeare skrev komedien «Troll kan temmes». - Шекспир написал комедию «Укрощение строптивой».