тихоня1

существительное
4.3

Betydning og bruk

  1. stille person(тихий, скромный, незаметный человек)
    • På skolen var han en skikkelig stille person. - В школе он был настоящим тихоней.
    • Hun er en så stille person at man nesten ikke hører henne. - Она такая тихоня, что её почти не слышно.
  2. en som ikke gjør mye ut av seg(смирный человек, тот, кто ведет себя тихо)
    • Han var alltid en som ikke gjorde mye ut av seg og kranglet aldri. - Он всегда был тихоней и никогда не спорил.

Faste uttrykk

В тихом омуте черти водятся
  • stille vann har dypest grunn
    • Vær forsiktig med den stille personen: stille vann har dypest grunn. - Будь осторожен с этой тихоней: в тихом омуте черти водятся.