удивиться1

глагол
3.7

Betydning og bruk

  1. bli overrasket(удивиться, быть пораженным)
    • Jeg ble veldig overrasket over denne nyheten. - Я очень удивился этой новости.
    • Ikke bli overrasket hvis han ikke kommer. - Не удивляйся, если он не придет.
  2. undre seg(удивиться, выразить недоумение, поразиться)
    • Jeg undret meg over hans ro. - Я удивился его спокойствию.
    • Det er ingenting å undre seg over. - Тут нечему удивляться.

Faste uttrykk

диву даваться
  • bli målløs av forundring / måpe
    • Jeg er helt målløs over hans frekkhet. - Я просто диву даюсь его наглости.