Betydning og bruk
- tilfredsstillende(удовлетворительный, приемлемый, достаточный)
- Resultatet av testen er tilfredsstillende. - Результат теста удовлетворителен.
- Vi fant en tilfredsstillende løsning. - Мы нашли удовлетворительное решение.
- godtakbar(приемлемый, сносный, удовлетворительный)
- Forklaringen din er helt godtakbar. - Ваше объяснение вполне удовлетворительно.
Faste uttrykk
на удовлетворительно- bestått (karakteren 3 i det gamle systemet)
- Han bestod eksamen med en tilfredsstillende karakter. - Он сдал экзамен на удовлетворительно.