удовлетворителен1

прилагательное
4.6

Betydning og bruk

  1. tilfredsstillende(удовлетворительный, приемлемый, достаточный)
    • Resultatet av testen er tilfredsstillende. - Результат теста удовлетворителен.
    • Vi fant en tilfredsstillende løsning. - Мы нашли удовлетворительное решение.
  2. godtakbar(приемлемый, сносный, удовлетворительный)
    • Forklaringen din er helt godtakbar. - Ваше объяснение вполне удовлетворительно.

Faste uttrykk

на удовлетворительно
  • bestått (karakteren 3 i det gamle systemet)
    • Han bestod eksamen med en tilfredsstillende karakter. - Он сдал экзамен на удовлетворительно.