умоляющий1

причастие
4.5

Betydning og bruk

  1. bønnfallende(умоляющий, просящий, полный мольбы)
    • Han så på henne med et bønnfallende blikk. - Он посмотрел на неё умоляющим взглядом.
    • Stemmen hennes hørtes bønnfallende ut. - Её голос звучал умоляюще.
  2. beende(умоляющий, просящий)
    • Hun strakte ut beende hender. - Она протянула умоляющие руки.

Faste uttrykk

умоляющий тон
  • en bønnfallende tone
    • Ikke snakk til meg i en slik bønnfallende tone. - Не говори со мной в таком умоляющем тоне.

умоляющий2

прилагательное

Betydning og bruk

  1. bønnfallende(просящий, умоляющий, выражающий мольбу)
    • Hun sendte ham et bønnfallende blikk. - Она бросила на него умоляющий взгляд.
    • Stemmen hans hørtes bønnfallende ut. - Его голос звучал умоляюще.
  2. bedende(молящий, просящий)
    • Hunden hadde bedende øyne. - У собаки были умоляющие глаза.