фальшивка1

существительное
4.0

Betydning og bruk

  1. forfalskning(подделка, фальшивый документ, фальсификат)
    • Denne seddelen er en forfalskning. - Эта купюра — фальшивка.
    • Maleriet viste seg å være en forfalskning. - Картина оказалась фальшивкой.
  2. bløff(обман, имитация, подтасовка)
    • Hele denne historien er bare en bløff. - Вся эта история — просто фальшивка.

Faste uttrykk

распознать фальшивку
  • avsløre en forfalskning
    • Han klarte å avsløre forfalskningen med en gang. - Он сразу смог распознать фальшивку.