фронтмен1

существительное
4.6

Betydning og bruk

  1. frontfigur(фронтмен, лидер группы, лицо коллектива)
    • Han er frontfigur i et kjent rockeband. - Он — фронтмен известной рок-группы.
    • Frontfiguren holdt en tale før konserten. - Фронтмен выступил с речью перед концертом.
  2. frontmann(фронтмен (в музыке или политике))
    • Bandet trenger en ny frontmann. - Группе нужен новый фронтмен.

Faste uttrykk

быть фронтменом
  • å stå i spissen / å være ansiktet utad
    • Han er vant til å stå i spissen for alt. - Он привык быть фронтменом во всём.