харкать1

глагол
4.6

Betydning og bruk

  1. harke(харкать, откашливаться, прочищать горло)
    • Han harker høyt om morgenen. - Он громко харкает по утрам.
  2. spytte(харкать, плевать)
    • Det er ikke lov å spytte på gulvet. - Нельзя харкать на пол.

Faste uttrykk

харкать кровью
  • spytte blod
    • Pasienten begynte å spytte blod. - Больной начал харкать кровью.