чубчик1

существительное
4.8

Betydning og bruk

  1. pannelugg(челка, чубчик, прядь волос на лбу)
    • Hun klippet panneluggen sin. - Она подстригла свой чубчик.
    • Gutten hadde en morsom pannelugg. - У мальчика был забавный чубчик.
  2. hårlokk(хохолок, вихор, чуб)
    • Han kjemmet hårlokken bakover. - Он зачесал чубчик назад.

Faste uttrykk

чубчик кучерявый
  • en person med krøllete pannelugg (ofte brukt i folkeviser)
    • Å, du med den krøllete panneluggen! - Эх, чубчик кучерявый!