чужбина1

существительное
4.6

Betydning og bruk

  1. fremmed land(чужая страна, чужбина, заграница)
    • Det er tungt å bo i et fremmed land. - Тяжело жить на чужбине.
    • Han tilbrakte mange år i utlandet. - Он провёл много лет на чужбине.
  2. utlendighet(изгнание, жизнь вдали от родины)
    • Han døde i utlendighet. - Он умер на чужбине.

Faste uttrykk

на чужбине
  • i det fjerne / borte fra hjemlandet
    • Hjemlengsel mens man er i et fremmed land. - Тоска по родине на чужбине.